Było o kompozycji i kolorach, było o obiektach roślinnych (w nawiązaniu do gier komputerowych), o doborze roślin, a nawet o wnętrzach ogrodowych. Zachęcam do zapoznania się z tymi tekstami. A dziś wchodzimy na wyższy poziom. Jeszcze kilka uwag o komponowaniu roślin.
Podstawowe zasady kompozycji roślin
Budowanie przestrzeni
- Drzewa, wyższe krzewy i pnącza tworzą ściany wnętrz ogrodowych.
- Rośliny pojedyncze lub w grupach są odbierane jako element wolnostojący.
- Jednorodna roślinność drzewiasta stanowi tło kompozycji, podkreślające znajdujący się przed nią element wolnostojący.
- Trawniki stanowią przedpole lub tło dla kompozycji roślinnych.
- Roślinność może podkreślać cenne obiekty architektoniczne lub zasłaniać elementy mało dekoracyjne.
- Drzewa mogą tworzyć kulisy, podkreślając określony widok lub zapraszając do kolejnego wnętrza.
- Aleje, szpalery i inne podłużne wnętrza kierują wzrok na dominantę.
- Kompozycja spójna z charakterem miejsca podkreśla jego styl.
Komponowanie rabat
- Roślinność może służyć do uzyskania takich efektów jak rytm, symetria, kontrast barw lub kształtów.
- Rośliny niższe, płożące i przewieszające się sadzimy bliżej obserwatora, rośliny wyższe i większe dalej.
- Na duże rabaty wybieramy większe rośliny, dobrze widoczne z daleka. Stosując małe rośliny wprowadzamy dużo sadzonek, aby stworzyć barwną plamę.
- Przy większych budowlach możemy zaproponować większy kwietnik lub parter ogrodowy o skomplikowanym wzorze. W kameralnych wnętrzach wzór powinien być prosty i czytelny.
- Efekt głębi możemy uzyskać poprzez lokalizowanie na pierwszym planie roślin o barwach ciepłych, a na dalszym roślin o barwach zimnych.
- Projektując rabaty bylinowe musimy uwzględnić, że część roślin zacznie się ze sobą mieszać. W kwietnikach sezonowych można stosować geometryczne wzory, bo rośliny nie rozrosną się.
Rośliny jak klocki
Obiekty roślinne są jak klocki lub puzzle, z których składamy całość. Przy ich dobrze bierzemy pod uwagę takie ich cechy jak:
- Rozmiary (od drzew o wysokości 25 m po płożące się krzewinki i pnącza);
- Pokrój (korony kolumnowe, stożkowate, kuliste, płaczące);
- Ozdobność (okazałe lub pachnące kwiaty, ozdobne owoce, barwne liście i pędy);
- Podatność na formowanie i tempo wzrostu;
- Zmienność sezonowa (rośliny zimozielone).
Oczywiście przy wyborze roślin uwzględniamy również ich preferencje odnośnie nasłonecznienia, wilgotności i żyzności podłoża oraz odczynu gleby (mówiliśmy o tym we wpisie Zanim zaczniesz projektować poznaj dokładnie swój teren).
Estetyka to nie wszystko
Nawet jeśli główną funkcją projektowanych roślin są względy estetyczne, powinniśmy brać pod uwagę również ich biocenotyczne korzyści dla zwierząt:
- dla owadów – rośliny miododajne;
- dla ptaków i ssaków – rośliny zapewniające schronienie i pożywienie.
Do realizacji tego celu najlepiej przydadzą się gatunki występujące naturalnie na danym obszarze. Rolą architekta krajobrazu nie jest tworzenie „ładnych kompozycji” z roślin kupionych w szkółce, ale umiejętne wpisanie się w istniejącą przestrzeń.
Ucząc się od mistrzów
Tworzenie dobrych kompozycji, czy to w skali całego ogrodu czy pojedynczej rabaty, jest bardzo trudne. Wymaga wielu lat nauki i ćwiczeń. Dobrym sposobem na naukę jest analizowanie istniejących ogrodów. Gdy jakieś miejsce wyjątkowo Ci się podoba, zastanów się dlaczego. Zwiedzaj ogrody pokazowe. Zbieraj zdjęcia (na początek możesz skorzystać z mojej tablicy na Pinterest). Zadawaj sobie pytania:
- Co przyciąga moją uwagę? Gdzie w pierwszej kolejności patrzę?
- Gdzie pójdę dalej? Czy jestem prowadzon_ w kolejne miejsce? Co dzieje się w momencie przejścia?
- Co tworzy ściany, podłogę i sklepienie tego wnętrza ogrodowego?
- Jak dobrane są kolory, tekstury? Jak grają ze sobą rozmiary roślin i innych elementów?
- Czy jest to kompozycja statyczna czy dynamiczna, otwarta czy zamknięta?
